Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Μια θετική συνομωσία για το.... Λύκειο Άνοιξης

Γράφει ο Πρόδρομος Παπαβασιλείου,
Δανείζομαι από την Καθημερινή 16/11/2014 μέρος του πολύ αξιόλογου άρθρου του νεοεκλεγέντος πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου –ΑΠΘ κ. Περικλή Μήτκα, με τίτλο «Μια θετική συνωμοσία για το πανεπιστήμιο», γιατί όχι και για το …λύκειο Άνοιξης που μας ενδιαφέρει άμεσα, και όλα τα σχολεία της περιοχής μας. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου. Το πλήρες άρθρο θα το βρείτε στην διεύθυνση http://www.kathimerini.gr/792251/opinion/epikairothta/politikh/mia-8etikh-synwmosia-gia-to-panepisthmio
…..Ο Ακρίτας, ένα χωριό σκαρφαλωμένο στα 1.050 μέτρα του Βαρνούντα, βρίσκεται ανάμεσα στη Φλώρινα και το Μοναστήρι, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα σύνορα. Στις αρχές του 20ού αιώνα ο Ακρίτας αριθμούσε περί τους 2.300 κατοίκους έναντι των σημερινών 150, που θα μπορούσαν άνετα να χωρέσουν στο σχολείο που δεσπόζει στο κέντρο του. Το εντυπωσιακό νεοκλασικό τριώροφο χτίστηκε πριν από εκατό και πλέον χρόνια και μέχρι τη δεκαετία του ’60 ήταν γεμάτο από μαθητές………..
………Με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων, ο Ακρίτας βρέθηκε κάτω από τη γραμμή των συνόρων. Το σχολείο του συνέχισε να σφύζει από ζωή αναπνέοντας πια ελεύθερα κι ελληνικά. Και όλο το χωριό εξακολούθησε να συνωμοτεί, να εξυφαίνει έναν πολύτιμο ιστό στήριξης για τα παιδιά και τους δασκάλους του και ν’ αναπληρώνει την ανημποριά της φτωχής Πολιτείας. Έτσι το σχολείο δεν κινδύνεψε ποτέ να μείνει χωρίς θέρμανση, γιατί οι άντρες του χωριού έκοβαν ξύλα για να μπουμπουνίζουν οι σόμπες στη βαρυχειμωνιά. Δεν πνίγηκε ποτέ στα σκουπίδια γιατί οι γυναίκες του χωριού σήκωναν τα μανίκια και φρόντιζαν να λάμπει από καθαριότητα. Οι μαθητές του δεν έμειναν ποτέ νηστικοί γιατί οι γιαγιάδες είχαν πάντα έτοιμη μια πίτα κι έναν τραχανά. Κι ό,τι χαλούσε διορθωνόταν αμέσως απ’ όποιον ήξερε κι όσο καλύτερα μπορούσε. Χιλιάδες παιδιά έμαθαν γράμματα, ακόμη κι αν τελικά αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν…..
……. Σ’ αυτόν τον τόπο, η εκπαίδευση υπήρξε πάντα προτεραιότητα: με όλες τις δυσκολίες συνέχιζαν να χτίζονται καλά σχολεία, Γυμνάσια και Παρθεναγωγεία ……. 
…..Οι καιροί αλλιώτικοι συγκρινόμενοι με το σήμερα, αλλά φοβούμαι ότι δεν αντέχουμε στη σύγκριση. Όσο κι αν επικαλούμαστε τις σημερινές δύσκολες συνθήκες, οι πρόγονοί μας με το παράδειγμά τους σε όλα τα επίπεδα μας δείχνουν τον δρόμο και σηματοδοτούν την πορεία μας, αφού αντιμετώπισαν σε πραγματικά ακραίες συνθήκες με απόλυτη επιτυχία την αποστολή που έταξαν στον εαυτό τους. Τι πέτυχαν; Διατήρησαν την εθνική ταυτότητα σε ακραίες συνθήκες δουλείας, δημιούργησαν κοινοτικούς θεσμούς από το μηδέν, οργάνωσαν την παιδεία με ιδιωτικούς πόρους και αναπλήρωσαν όποτε χρειάστηκε την απουσία της οργανωμένης πολιτείας, μόχθησαν και ανδρώθηκαν προετοιμάζοντας συνθήκες για την απελευθέρωση, δημιούργησαν κράτος κόντρα στα ρεύματα της εποχής και τέλος υπερασπίστηκαν με πάθος αυτά που δεν τους χαρίστηκαν αλλά με κόπο κέρδισαν.
Μια τέτοια θετική συνωμοσία στηνόταν γύρω από κάθε σχολείο, στα χωριά και τις πόλεις της Ελλάδας. Ακόμη και στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής, όταν όλη η χώρα στέναζε κάτω από τον τριπλό ζυγό και την αδελφοκτόνα διαμάχη, οι μικροί μαθητές, στη Φλώρινα και αλλού, συνέχιζαν να πηγαίνουν κάθε μέρα ένα ξύλο για τη σόμπα της τάξης.
Μια τέτοια συνωμοσία θέλουμε να ξαναϋφάνουμε…….’
για το Λύκειο της Άνοιξης και όλα τα σχολεία της περιοχής μας.
Πρόδρομος Παπαβασιλείου
Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Λυκείου Άνοιξης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου